Kochał piękno, potrafił dostrzec je w ludziach i otaczającym świecie. Cenił szczerość i wrażliwość. Uczył kolejne pokolenia młodych ludzi, jak cieszyć się życiem i nieograniczonym światem. Robił to z właściwym dla siebie wdziękiem i poczuciem humoru, chętnie dzieląc się doświadczeniem i wiedzą.

Panie Marku! Zawsze pozostanie Pan w naszej pamięci uśmiechnięty i pogodny.

Żegnaj kolego, przyjacielu, zaznaj spokoju na niebieskich połoninach, a anioły bieszczadzkie niech otulą Cię swoimi skrzydłami…. Bo przecież jak często nuciłeś:

„Anioły są takie ciche.

 Zwłaszcza te w Bieszczadach.

 Gdy spotkasz takiego w górach.

 Wiele z nim nie pogadasz;

Najwyżej na ucho ci powie,

 Gdy będzie w dobrym humorze,

 Że skrzydła nosi w plecaku,

 Nawet przy dobrej pogodzie.”

Dyrekcja, Grono Pedagogiczne i pracownicy obsługi Szkoły Podstawowej im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Siedliskach